7/5/2009 ·

Zaman,ekseriyetle insanların değerli olduğunu her fırsatta dile
getirip bunu değerlendirme safhasına geçmeye geldiğinde , sözle
amelin insicamdan yoksunluğunu, müşahade ettiğimiz olur.
Gerçektende hepimiz onun çok değerli olduğunu ve sınırının olduğuna
kanaat getiririz ,gerçekten’de öyledir o elde edilmesi çok güç bir değerdir.
Çünkü bütün amellerimiz ,hedeflerimiz,gayelerimiz bu söz öbeğinin
hayata yansımasıyla gerçekleşir eğer ona belli bir dilim tayin edilmemiş
olsaydı dahi onun varlığı her an kendisini bize belli ettirmeye hazır dır,
neticede hepimizin hayatına bir gün nüfuz edip onu sonlandıracak olan
 bir  ölümle yüz yüzeyiz ki ,bu zamanın son dediği andır.Bu sonun gelişine
 değin yani zamanın son deyişiyle yapmak istediğimiz şeyleri bir daha
 hiçbir şekilde yapamayacağımızda kesinlik kazanır.
Yapabildiklerimiz ancak o dilim içinde yaptıklarımız olacak,bu şekilde
 kalmaya da mahkumdur.Bu dilimi değerlendirmesini bilenler açısından o
dilim değerli olma hakkını kişi nazarında kazanmış olacak çünkü o dilimde
yapmak istediklerini bilahre yerine getirmiş olabilmenin ferahlığı
kendisini çepeçevre kuşatmış olacaktır.
Aslında hatalı ve doğru fikirlere sahip olan bütün insanlar açısın'dan bu
 böyledir,Ama kendisin’de sahih fikirler bulunan insanlar açısından zaman
kendi değerinin ötesinde bir değerle değerlendirilmeye muhtaçtır. Çünkü
o dilime sıkıştırdığı her ameli kendisine ahiret yani ebedi hayatta bir geri
dönüş olacaktır. Bu noktada ALLAH(c.c) bize ölçümüzü tayin ettiren
 ve şu zaman yani hayat dilimimizin manasını gösteren şu ayetle hitap
 etmektedir;
 '' O hanginizin daha güzel iş yapacağınızı denemek için, ölümü ve hayatı
yarattı.O,üstündür,bağışlayandır.(mulk2)
 Ve bizim bu dilimdeki davranışlarımızı ancak ve ancak kendi istediği
şekilde olmasının çünkü yaşayış gayemizin onun istediği şekilde ameller
yapmak olduğunu sınırlandırdı. BU dilime sıkıştırdığımız her şey adeta
bir geri dönüşüm şeklinde ahiret’te karşımıza çıkacak ve bizler açısından
 bir muhasebe niteliği taşıyacaktır ki zaman kaybedilmeyecek ve sarf
 edilmeyecek derecede önemli !

 Muhammed