23/7/2008 · Kategori: siir

birgün bir elin sesiyle irkilirsem
ve bir gün bir ses el şefkatiyle dokunursa
kimsesiz zamanlarda bekleyişlere hasta olursam
nedensiz iç geçirişlerim bensizliğe mahkumsa
ve bir şarkı dilimde sensizse
nedemek istediğimi anlatamadığım anlarım yaşar bensizliğimde
firari rüzgarlara meltemler karışırsa
beni sensiziliğin mahkumluğunda özlersen
bir ıssız çöl kaplasın kendince benleğimi
o an belki nedensiz nedenler arayışımı hatırlarım
uçuk rüyalarda hayaller kurmayı özlerim
sevimsiz yüzlerde ruhsuz sevinçlere koşarım
kapanmayan yaralara tuz basarım
dilimdeki şarkılara susuz bir yazı işlerim
geçmeyen günüme zamanı asarım
ve belki kendim olmayı özlerim
tıpkı kendim gibi..